Pierwsze wzmianki na temat kalafiora pochodzą już ze starożytności. Ceniono go w starożytnym Rzymie oraz Grecji. Jednak w pozostałej części Europy rozpowszechniono go dopiero w XVI i XVII wieku. Podobnie jak w przypadku kapusty, kalafior potrzebuje dość niskich temperatur do kwitnienia. Rośnie najszybciej w odwodnionych i żyznych glebach.

Kalafior, mimo, że jest warzywem ciężkim i wizualnie okazałym, zawiera niewiele kalorii. W 100 gramach tego warzywa jest zaledwie 24 kcal, a cała główka po usunięciu łodygi ma około 1kg (240 kcal). Kalafior jest więc cennym produktem podczas różnego rodzaju diet redukcyjnych. Poza tym ma on wiele cennych składników biologicznie czynnych. Kalafior jest bogatym źródłem witamin z grupy B (B1, B2, B3, B6, a także C, K i E). Jest też skarbnicą kwasu foliowego. Zawiera duże ilości związków mineralnych, takich jak wapń, magnez, fosfor, potas i mangan. Jako dobre źródło białka, świetnie sprawdza się na dietach roślinnych. Kalafior oddziałuje pozytywnie na układ krążenia, dzięki wysokiej zawartości cennej witaminy K, która przeciwdziała zwapnieniu naczyń krwionośnych i utracie ich elastyczności.

Kalafior jest uprawiany w wielu krajach Europy, na czele z Włochami. Spore plantacje kalafiora znajdują się także w Polsce.